Ik heb over doel-plaatst, gepost en de benadering van de Lijst van de Wens vermeld - vandaag kan ik Groot doen openbaar!

Dank aan mijn collega's bij PMC (die! naamloos zal blijven) Ik heb een exemplaar van de manier-I-behoefte-mijn-leven-aan-verandering-wens-lijst vastgemaakt die de mensen van een programma kunnen helemaal bij het begin gebruiken helpen de gebieden identificeren die zij hebben willen om beïnvloeden door de het hoofd biedende vaardigheden van het pijnbeheer te ontwikkelen.  Het kan in plaats van het menu worden gebruikt dat ik gisteren heb getoond, of het kan naast het worden gebruikt.

Er zijn heel wat van gebieden die de mensen of leren over met betrekking tot chronische pijn zouden willen veranderen, en deze lijst niet wordt ontworpen diepgaand om te zijn. Het is ook niet vooral specifiek in termen van het maken van meetbare doelstellingen die bij het onderzoek naar doel-plaatst worden gebaseerd die wij een paar dagen geleden hebben besproken.

Wat het doet is geeft u, als werker uit de gezondheidszorg, een werkelijk goed idee van de soorten behoeften de persoon zich reeds heeft geïdentificeerdp. In termen van motivatie of bereidheid voor verandering, kan het op gebieden wijzen dat de persoon reeds, „overweegt“ of zelfs misschien in „voorbereiding“ voor verandering is. Prochaska en het model van DiClemente (oh ja, heb ik over dit een! gesproken) en het werk rond dit model steunt duidelijk het vinden dat de mensen in de juiste ruimte moeten zijn zelfs om te beginnen nadenken aanbrengend veranderingen.

Als de persoon nooit wordt gevraagd om een gebied te overwegen dat kon veranderen, niettemin, is het vrij moeilijk voor hen eigenlijk om te besluiten dat zij het verschillend zouden willen zijn, zodat moet het deel van onze rol helpen de mogelijkheid voor verandering bieden - en u kunt dit in de „Lijst van de Wens zien“.

Ik gebruik helemaal bij het begin deze Lijst van Wens van het programma, vragend mensen om alle gebieden te tikken die zij zou willen om veranderingen in zien. Dan na een week of zo, vraag ik hen om op hun drie belangrijkste „wensen“ te wijzen. Dan kunnen wij beginnen aan belang en vertrouwen te werken: waarom deze gebieden belangrijk zijn (voorziend de persoon van de kans om hoe belangrijk het aan hen is, en aan het licht brengend persoonlijk-relevante waarden om hun veranderingsproces) te steunen, en hoe te overdenken zeker zij hen moeten bereiken. Zodra wij hun niveau van vertrouwen hebben geïdentificeerdv, maakt het deel uit van mijn werk om de persoon te helpen het vertrouwen bouwen beginnen maatregelen te treffen naar het bereiken van de veranderingen die zij hebben willen om in hun leven zien.

Aan me, is het pijnbeheer niet eenvoudig over het ontwikkelen van een reeks nieuwe het hoofd biedende strategieën die kunnen worden aangewend terwijl de persoon in hun leven verdergaat. Het is veel meer over het reconceptualising van wie zij zijn: zich van een persoon bewegen die bij het zijn een patiënt, en na de verzoeken of de richtingen van andere mensen, in iemand wie hun eigen leven heeft te leven vrij ervaren is geworden, hun eigen te volgen richting en wordt opnieuw een persoon.

Vandaar dat voel ik vrij gefrustreerd met vele zelfhulpboeken, zelfs voor chronische pijn, die van nieuwe manieren propvol zijn het hoofd te bieden, maar laat de integratie van deze het hoofd biedende vaardigheden aan de persoon over.  Integreren van nieuwe vaardigheden is kritiek voor de vaardigheden eigenlijk te gebruiken. Als u ooit aan een workshop bent geweest en weg met een gehele reeks nieuwe ideeën - slechts gekomen twee weken vind me later doend enkel wat u altijd hebt gedaan, zult u precies weten wat ik bedoel!

In industriële en organisatorische psychologie, is heel wat onderzoek ondernomen naar „overdracht van opleiding“ - en de dingen zoals aan de gang zijnde steun in verschillende contexten, herhalingscursussen, geheugenherinneringen, steun van „belangrijke mensen“ (b.v. superieuren in een fabriek) zijn allen gekend om zowel efficiënt als bijna essentieel te zijn alvorens op te leiden in een werkplaats kan worden uitgevoerd. (Voor wat goede informatie bij de overdracht van opleiding, verstrekt deze plaats sommige goede middelen).

Nu, begin om aan hoe te denken wij als gezondheidsleveranciers, steunoverdracht van vaardigheden ons in een kliniek ontwikkelden: hoeveel van ons ertoe brengen de steun van de „belangrijke mensen“ in het leven van de persoon om hen de nieuwe vaardigheden gebruiken te helpen? Hoe vaak overwegen wij het netwerk van verhoudingen die een deel van de context van een individu zijn? Hoe konden wij dat de persoon het verband helpen maakt tussen wat wij hen tonen en wat zij gemakkelijk in hun eigen milieu kunnen gebruiken?

Dit is werkelijk belangrijk voor zover het ontwikkelen van de vaardigheden van het pijnbeheer in de werkplaats gaat. Zonder specifieke steun om iemand te helpen hun vaardigheden, in de context van het werk gebruiken waar alle richtsnoeren voor oud gedrag bestaan, gaat het zeer moeilijk voor hen zijn om verschillend aan iets te herinneren en te doen. Vooral wanneer zij misschien niet volledig overtuigd zijn dat deze nieuwe manier om te werken nuttig is.

Zo terwijl het pijnbeheer zelf niet over „persoonlijkheid makeover“ is, is het allen over het reconceptualising van de persoon-zoals-patiënt in de-persoon. Zonder dat essentiële „nieuwe geloof“ de persoon zal waarschijnlijk op oude gewoonten terugkomen.

Uw uitdaging voor vandaag? Wat over het vergen van wat tijd om over één methode u kon gebruik iemand om aan een te herinneren steunen te denken vaardigheid die u hen ontwikkelen zich helpt? Hoe u kon overbrengen wat zij om met u in hun huis of het werk hey situatie beginnen te leren -, zelfs in hun auto!

maar de pijn neemt eenvoudig zijn tol.  Een dame die (dat aan een mens wordt gehuwd, het zelfde) kan nauwelijks spreken Engels had haar carseat in het huisvuil gezet.  Nam, mijn vrouw toe, ging het een blok aan dumpster dragen.  Notionally (het was ongeveer 60 ponden, over mijn één-hand gewichtsgrens voor het dragen op dit ogenblik voor vrij korte afstanden).  Ik droeg het, en lijd aan aanzienlijke gevolgen.

Nochtans, zou er een opmerking enkel na deze ingang moeten zijn…

--Glenn

Wanneer u niet de volgende stap kunt maken, en het weten kunt u niet--maak het enkel.

ButYouDontLookSick.com - het dagelijkse online tijdschrift voor chronisch Ziek en de gehandicapten is erin geslaagd om een mijlpaal te bereiken die zo vele websites er niet in slagen om te zien. Deze maand www.butyoudontlooksick.com viert zijn 5 jaarverjaardag.

De plaats, die door Christine Miserandino wordt, biedt uiteinden, productoverzichten, artikelen en pogingen opgericht aan die aan mensen met om het even welke chronische pijnvoorwaarde, of ziekte onschatbaar zijn geworden.

„Ik ben zo trots om 5 jaar online te zijn. Ik heb gezien mijn plaats groeien meer toen ik ooit veronderstelde. Ik wist altijd wij technologie als hulpmiddel voor die konden gebruiken van ons met gezondheidskwesties om elkaar te helpen en een gemeenschap op te bouwen.“ zegt stichter Christine Miserandino.

De laatste jaren, heeft ButYouDontLookSick.com van een persoonlijke website aan een internationaal gemeenschap en steunnetwerk voor de chronisch zieke evenals hun gehouden van omgezet. De plaats kenmerkt nu artikelen van verscheidene begaafde auteurs evenals wordt een forum, praatjeruimte, „goed de Opslag van de Gift“, en de dagelijkse inhoud wordt geleverd dat via newsfeed of het e-mailbulletin.

ButYouDontLookSick.com is ook het huis van de „Theorie van de Lepel“, de verklaring van een jonge vrouw van wat het als met Wolfszweer voelt leven. In haar verhaal, wilde de auteur Christine Miserandino verklaren hoe iemand met een chronische ziekte keuzen dagelijks maakt die een gezonde persoon voor verleend neemt. „Ik wilde iets voor haar eigenlijk houden. Als ik in controle van het weghalen van de lepels was, dan zou zij weten wat het als iets anders voelde hebben, in dit geval Wolfszweer, die in controle.“ is zegt Christine. De „theorie van de Lepel is“ gekenmerkt in vele gezondheidsbulletins, tijdschriften en steungroepen. Het verhaal heeft zo veel van de ButYouDontLookSick.com lezers geraakt die zij affectionately aan elkaar als „Spoonies“ doorverwijzen.

De berichtraad en de praatjeruimte in ButYouDontLookSick.com hebben bijna 5000 actieve leden. „Het is zeer gemakkelijk geïsoleerdi en niet geïnformeerd te voelen wanneer u ziek thuis of geplakt bent. Ik bouwde deze plaats om mensen te helpen die met gelijkaardige symptomen of ervaringen leven verbindingen maken.“ zegt Christine Miserandino. Met deze veel groei in de eerste 5 jaar zijn wij opgewekt om te zien wat de toekomst houdt.

*Christine is beschikbaar voor gesprekken, citaten, of gast het blogging.

_____________
De persmededeling van einden

zes jaar heb ik geprobeerd berekenen hoe te met chronische pijn en moeheid te leven.

Wat ik tot dusver heb geleerd is:

• Het verandert volledig hoe levend u
• U moet toestaan om pret vrij vaak te hebben geen kwestie wat anders niet gedaan wordt
• Het is hard als hel en karakter die lol bouwen
• Het neemt oud verschillend leren over alles te zijn
• Het is moeilijk goed te keuren
• Het weet hard iedereen denkt het allen in uw hoofd is en u…. werkelijk o.k. bent
• Het is moeilijk om uw gehele manier te veranderen om te leven wanneer u ook vermoeid om bent meestal te leven
• U moet houden bewegend as much as possible zonder het te overdrijven

Ik ben zeker er toe te voegen meer zijn en ik dit een zal herzien, maar ik wilde ophouden uitstellend en enkel worden vandaag begonnen.  Ik ga dit blog als plaats gebruiken om alle dingen te verenigen die ik en nog ben veranderd over hoe moeten veranderen ik leef om dingen gemakkelijker te maken.

Ik vermeldde gisteren in mijn post dat het niet gemakkelijk is om mensen te helpen doelstellingen uitwerken.  De meeste mensen hebben een vrij algemeen idee van hoe zij hun leven, ondanks pijn zouden willen zijn, maar de mogelijkheid uit het oog verloren van hoe het leven in de toekomst zou kunnen zijn. Ik sprak over dit met een persoon vanochtend wie me vertelde dat hij vertrouwen heeft verloren dat het leven kan zijn verschillend om het even wat, zodat toen hij „werd gevraagd wat u van pijnbeheer“ willen, werd hij gevloerd!  Hij vertelde me dat hij „van van dag tot dag“ voor zolang heeft geleefd dat hij het overwegen van uit het oog was verloren waar hij in zijn leven ging. Ik denk niet dit voor mensen die met pijn op lange termijn leven ongewoon is, alvorens zij beginnen pijn als chronisch goed te keuren en beginnen met hun pijn „te leven“.

Zo kan de eerste stap zijn een menubenadering te gebruiken zoals ik gisteren voorstelde, maar op de een of andere manier moet dit binnen tot doelstellingen de op langere termijn „van de het levensverandering“ leiden, zodat kan de nieuwe kennis worden geïntegreerdz en worden behouden.  Mijn visie voor mensen die met pijn leren te leven is dat zij zich van het denken aan zich als „patiënten“ bewegen en zich aan het denken aan zich als „mensen“ - en wat nog belangrijker is bewegen, dat zij mensen zijn die dingen doen. Die manier hun pijnvoorwaarde wordt niet meer belangrijk een deel van hen dan hun hoogte, capaciteit om wiskunde te doen, of interpersoonlijke vaardigheid: een deel enkel van wie zij zijn.

Wij hebben de menu benadering besproken, die mensen om dingen helpt te bekijken zij in geinteresseerd zijn.  Dan vrij helpen wij vaak de persoon de vaardigheden van het pijnbeheer ontwikkelen zijn verbonden met de klinische hypothesen wij, aangezien de werkers uit de gezondheidszorg, zich over de factoren ontwikkelden die wij zoals beïnvloedend hun pijnpresentatie hebben geoordeeld.  Deze zijn kunnen dingen zoals activiteitenbeheer zijn, ontspanning die fysiologisch ontwaken, communicatie vaardigheden opleidt etc. te verminderen…

Dan het deel dat ik denk is essentieel belangrijk, maar niet altijd erkend: veranderings beheer in „echt“.  Sommige mensen roepen dit „doel dat“ plaatst!

De „wenslijst“ (ik beloof ik morgen zal kenmerken dit!) vraagt mensen om algemene gebieden te identificeren die zij zou willen om verandering in hun leven zien.  Is het dit doel-plannend aantekenvel unidirectioneel om mensen te helpen specifieke „volgende te treffen maatregelen“, en manieren ontwikkelen om de acties en de middelen te identificeren en te meten die zij hebben moeten om nemen om het te maken gebeuren.

Klik op het, en u zult kunnen zien dat in het centrum het „doelstellingen gebied“ is. Ik heb dit aangezien „beschreven ik…“ wil met veel ruimte om precies te trekken of te schrijven wat de persoon wil. Als zij niet kunnen zeer specifiek zijn, is dat fijn omdat de details als deel van dit aantekenvelproces worden geraffineerd.

Beginnen bij de bovenkant, die een reeks rubrieken met de wijzers van de klok mee werkt die de persoon kan voltooien die zal helpen de manier beter worden om „te bereiken ik wil“ scheiden. Gaan in orde is belangrijk (vanaf bovenkant, met de wijzers van de klok mee), omdat elke sectie op anderen voortbouwt.

Stap één en waarschijnlijk nuttigst voor het behouden van motivatie is „waarom dit belangrijk voor me?“ is. Wij weten dat de interne motivatie van waarden wordt getrokken, of redenen dat iets belangrijk is. Door de persoon te helpen door denken waarom zij deze verandering willen, helpen wij hen hun eigen redenen voor verandering, eerder dan redenen produceren wij zouden kunnen produceren.

Stap twee is over tijdkader: vaak hangt dit van het niveau van vertrouwen af de persoon voor het bereiken van hun doel heeft.  Het tijdkader kan ook de stappen bepalen de persoon, op de acties van andere mensen voeren en kan wijzen of proceses (b.v. gevalmanager). Het kan nuttig zijn om het tijdkader opnieuw te bezoeken zodra andere gebieden worden voltooid en aanpassen, maar het is nuttig om uit te werken wat de persoon gelooft eerst mogelijk is.

Stap drie is ongeveer waar het doel - bijvoorbeeld, thuis, bij het werk, in een kliniek zal worden bereikt… Dit kan helpen de strategieën bepalen die kunnen worden aangewend.  Sommige activiteiten kunnen in één plaatsend, maar niet een andere worden gebruikt, terwijl het belangrijk kan zijn om de persoon te helpen zien die zij in één kunnen bereiken plaatsend alvorens te veralgemenen aan een andere (b.v. thuis gebruikend ontspanning om hen toe te laten om het zuigen te voltooien, alvorens de vaardigheid te ontwikkelen op het werk zelf-te regelen, waar het) moeilijker kan zijn.

Stap vier vraagt over algemene middelen de persoon kan nodig hebben. Dit kan ook worden opnieuw bezocht, maar is vaak de echte actiefase van doel het plaatsen.  Het is O.K. alle vereiste middelen niet om te kennen - dit kan, in feite, één van de deeltaken zijn die worden vereist om een doel te bereiken.  Zo is het fijn om neer te zetten 'ik weet welke niet middelen beschikbaar zijn - ik zal deze als mijn 'daarna beste stap '' moeten identificeren - die één van de andere stappen in dit proces is.

Stap vijf identificeert de „mensen“ middelen de persoon hen moet helpen hun doel bereiken. Dit kan zich van het spreken aan hun partner, familie of vrienden, recht door uitstrekken op het vragen om een verwijzing om een adviseur van de specialistencarrière te zien.  Als de persoon compensatie, ontvangt en een gevalmanager heeft, dan moet de gevalmanager één van de „mensen“ zijn die in deze stap worden geïdentificeerdt.  U, als gezondheidsleverancier, zou ook moeten worden vermeld.

Stap zes is over wat de persoon kan doen hulp van mensen aanwerven - omdat het allen over zelfbeheer en zelfverantwoordelijkheid is.  Wat deze persoonsbehoefte de hulp zij willen krijgen doen? Moeten zij brieven schrijven? Kom samen iemand? Verlaat nota's? Schik regelmatige telefoongesprekken?

Stap zeven identificeert zich „wat mijn volgende beste stappen?“ zijn. Dit kan over het te weten komen van middelen zijn, contacterend mensen die hen kunnen steunen, misschien identificeert waar het doel kan worden uitgevoerd, of zelfs raffinage het tijdkader.

Tot slot (en naast „waarom“, het meeste belangrijk stuk van dit proces) is „hoe ik zal weten ik mijn doel“ heb bereikt. Dit is vaak het opwindendste deel van dit gehele proces, omdat het de persoon van een specifieke manier voorziet om voltooiing te meten. Dit kan extra input van u als gezondheidszorgleverancier vereisen.

Het is niet zeer gemakkelijk voor iemand om over hoe te denken zij zullen weten of zij een doel hebben bereikt - vrij vaak heeft de persoon niet over het doel op meer dan algemene of vage voorwaarden gedacht.

Bijvoorbeeld, kan een doel „aan slaap zijn beter“.  Dit is niet nauwkeurig genoeg voor iedereen om te besluiten of het doel of niet is bereikt.  Herinner dat het subjectieve gevoel dat „beter“ vaak door proximale ervaringen wordt bepaald (een slechte nachtrust of twee dicht bij de dag de persoon over hun slaap slapen wordt gevraagd zal hen waarschijnlijk om beïnvloeden te zeggen het neen beter is), en door de vraagkenmerken van de persoon die (een behandelende werker uit de gezondheidszorg zal een verschillend antwoord dan vraagt verkrijgen als de partner van de persoon) vraagt, evenals een aantal andere reactiebiases.

Het is veel efficiënter te vragen de persoon „hoe u (het weten) zult meten dat uw slaap beter is?  Is het dat u al manier door de nacht, elke nacht van de week slaapt?  Dat u omhoog het voelen als u wekt een goede slaap, vijf dagen van de zeven hebben gehad?  Dat u niet meer om het even welk slaapmedicijn gebruikt om u te helpen aan slaap afstappen?“

Deze identificeert de laatstgenoemde maatregelenhulp de verschillende manieren dat het „succes“ kan worden bereikt, en dientengevolge zowel de kans voor metingsbiases verminderen evenals bepalen enkel wat het „eindpunt“ zal zijn (op welk punt de persoon persoonlijk met hun vooruitgang? zal tevredengesteld worden).  Het is gemakkelijker meergecentreerd, evenals geregistreerd en gereproduceerd.

Heb bij het gebruiken van dit aantekenvel voor een persoonsdoel voor zich gaan.  Wat zou u verschillend in uw leven willen zien?  Dan werk uit hoe u het gebruikend dit geleidelijke proces zult bereiken.  Laat me weten hoe u gaat!

Vandaag dacht ik ik door door unidirectioneel te lopen ik heb gebruikt om mensen te helpen bepaald doelstellingen zou beginnen.  Deze doelstellingen zijn doelstellingen „op middellange termijn“, d.w.z., doelstellingen de persoon door tijdens een twaalf weekperiode kan willen werken.

Ik begin vaak door de van de „menu“ benadering zoals die in van de het boek „ Gezondheid van Rollnick te gebruiken, van de Metselaar & Butler Verandering van het Gedrag wordt beschreven: Een gids voor vaklieden“.

De mensen komen aan pijnbeheer binnen met veel belang op hun mening - ja, zouden zij houden van hun verwijderd of verminderde pijn te hebben, maar tezelfdertijd zouden zij ook over medicijnen, aan betere slaap spreken, aan het werk, verhoudingen willen het hoofd bieden, en uitoefenen. In vele montages veronderstelt men bijna dat de plannen de werker uit de gezondheidszorg heeft zowel belangrijker als nauwkeuriger zijn dan die de cliënt denkt over.

Zo begin ik met of een menu, of misschien wat wij zijn begonnen om een „lijst van de Wens te roepen“.

Van dit, vraag ik mensen om op de gebieden te wijzen zij in bijzonder geinteresseerd zijn, en u zult zien ik enkele gebiedenspatie heb verlaten - zodat kunnen zij invullen wat zij willen als ik om het even wat heb overgeslagen.

Dan vraag ik hen om deze gebieden in prioriteit te zetten, zodat kunnen ons wij binnen op enkel twee of drie concentreren.

Dan komt het echte werk: hoe te deze „wensen“ in doelstellingen en actieplannen eigenlijk om te veranderen. Dat is de post van morgen!
Vandaag, niettemin, een inleiding die ik in de omslag heb omvat elke persoon ontvangt als deel van hun programma van het pijnbeheer:

Sommige snelle gedachten over verandering

U gaat sommige zittingen bij de verandering hebben en wat het in de loop van de volgende weken betekent. Om u iets te geven om nu te denken over, hier zijn sommige nota's die zullen helpen dit programma in perspectief zetten.

• De verandering is een proces eerder dan een gebeurtenis

• De motivatie is iets die in tijd kan veranderen, is het geen vast kenmerk, en het is niet iets die `gedaane to kan zijn iemand

• Een verscheidenheid van factoren worden geïdentificeerd$ zoals beïnvloedend het verandering-makend proces, zijn twee invloedrijke degenen belang en vertrouwen

• Het belang wordt beïnvloed door geloven (waarden), overwegend kosten/voordelen, voorbij het leren ervaringen, en onvoorziene uitgaven

• Het vertrouwen (zelfdoeltreffendheid) wordt beïnvloed door persoonlijke ervaring, modellering, mondelinge overtuiging, het plaatsvervangende leren (op anderen letten), en waargenomen barrières die

• De verandering is niet altijd lineair, is het gemeenschappelijk om zich afwisselend door diverse stadia te bewegen

• De instorting, of zich achteruit het bewegen, kan overal - zelfs tijdens onderhoud voorkomen

• De mensen brengen geen in het groot verandering aan - zij blijven zeer vaak in twee meningen, en kunnen min of meer klaar voor verschillende aspecten van pijnbeheer zijn

• De bereidheid voor verandering schijnt om uit minstens twee componenten te bestaan - belang en vertrouwen

• De mensen kunnen tijd in elke `stage van verandering min of meer doorbrengen - soms kan de verandering zeer snel zijn zodra het begint, soms te werk vertraagt het in één stadium dan gaat opnieuw

Wat meer Snelle gedachten
1. Begin door pasmunten te maken of verdeel veranderingen op grote schaal in handelbaardere stukken. Dit kan u gevoel beter maken over de behandeling van de veranderingen u op het punt staat te maken terwijl in het algemeen comfortabeler het maken van u met verandering.

2. Geestelijk reeds doen de verbindingsveranderingen in dagelijkse routines u. Dit kan veranderingen aanbrengen als het overnemen van een nieuwe gewoonte regelmatiger gebeuren. Bijvoorbeeld, als u wilt beginnen thuis mediterend, probeer wevend het in uw ochtendroutine.

3. Het gaan met de stroom kan u helpen verandering goedkeuren in plaats van zich het verzetten van tegen het. Als u flexibel blijft, zult u verandering zonder teveel onstuimigheid kunnen uit berijden.

4. Wanneer een verandering meeste zwaar voelt, kan de hulp vaak in het vinden van het goed worden gevonden dat het brengt. Een ziekte, een financieel verlies, of een gebroken verhouding kunnen als het eind van de wereld schijnen, nog kunnen zij ook zijn zegen in vermomming.

5. Herinner dat al verandering een graad van het leren impliceert. Als u verandering bijzonder zwaar vindt, probeer om in mening te houden die na deze periode van transformatie heeft overgegaan, zult u een wijzere persoon voor het zijn.

6. Herinner dat de omwenteling en de verwarring vaak natuurlijke delen van verandering zijn. Terwijl wij bepaalde elementen kunnen voorzien die een verandering zou kunnen brengen, is het onmogelijk om alles te kennen die vooraf zal gebeuren. Voorbereidingen getroffen voor onverwachte verrassingen, en de winden van verandering zullen u niet gemakkelijk over kloppen.

7. Vind niet als u aan veranderende omstandigheden of de spanning moet het hoofd bieden van het aanbrengen van een verandering op uw. Bespreking over wat voor u met een vriend gebeurt of over het in een dagboek schrijft. Het delen van uw gevoel kan u een betekenis van hulp geven terwijl het helpen van u de sterkte vinden om te dragen.

8. Geef me tijd om om het even welke veranderingen goed te keuren die u onder ogen ziet. En aangezien de verandering gebeurt, erken dat u tijd kunt nodig hebben om aan uw nieuwe situatie aan te passen. Sta me een periode toe om uw gevoel in overeenstemming te brengen. Dit kan grote veranderingen minder extreem aanbrengen voelen.

9. Geen kwestie hoe groot of moeilijk een verandering is zal, u uiteindelijk aanpassen aan deze nieuwe omstandigheden. Herinner dat ongeacht hoe groot de verandering, al nieuw die het brengt zich uiteindelijk in de juiste plaatsen in uw leven zal weven.

10. Als u probeert om een patroon van gedrag te veranderen of uw manier te navigeren door een het levensverandering, veronderstel niet dat het gemakkelijk moet zijn. Willen schreeuwen of zijn humeurig tijdens een periode van verandering is natuurlijk. Dan opnieuw, veronderstel niet dat aanbrengen van een verandering hard moet zijn. Soms, moeten de veranderingen zijn gemakkelijk dat.
„Er zijn
niets zo
nutteloos zoals
efficiënt het doen
dat die
niet zou moeten zijn
gedaan bij allen.“
(Peter Drucker, 1909-2005, de Oostenrijkse geboren V.S.
beheers goeroe, schrijver en rudimentaire zaken
denker.)

„Debatteer
voor uw
beperkingen,
en zeker
genoeg
zij zijn
van u.“
(Richard Bach, b.1936, Amerikaanse schrijver en proef,
van zijn boek, Illusies van 1977.)

„Wij niet
zie dingen
aangezien zij zijn,
wij zien
dingen zoals
wij zijn.“
(Toegeschreven aan Anais Nin, Frans-Geboren Amerikaanse schrijver,
1903-1977.)

Heb een grote dag - en kom morgen voor „het ontwikkelen van het actieplan terug“

Gisteren, als u niet had gehoord, beëindigde ik mijn eerste week bij een nieuwe baan.  Hopelijk zal dat een weinig niet meer bevoorrecht betekenen, ongevoelig, ableistcommentaren van werkgevers, op zijn minst voor terwijl.  Ik werkelijk geniet tot zover van de nieuwe baan.  Ik doe de hele dag niet alleen invoer van gegevens en ik bereik vertrouwen van mijn collega's om projecten op basis van mijn bekwaamheid, niet mijn tijd of feit dat te ondernemen ik mijn graad niet heb voltooid.

Één van de moeilijkste dingen behandel ik op dit ogenblik niettemin probeer om de nichten en de neven van mijn partner op te heffen die ik eerder vermeldde.  Krijg me niet verkeerd, is het immensely belonend, maar tezelfdertijd sommige tijden die ik als ik verpletter en brand heb gevonden.  Wij hadden een bedtijd van 11:00 voor de jonge geitjes besproken omdat het de zomer is, maar mijn nieuwe baan begint vroeger en ik moet omhoog door 6:30 zijn.  Mijn partner is niet naar huis in de avond, en ik kan hen in bed met de lichten uit vóór 11:30 nooit worden.  Dat zet me om 7 uur als ik gelukkig ben.  Gewoonlijk hoewel ik niet aan bed vóór middernacht krijg.  Die van u met fibromyalgia of chronische moeheid weten waarschijnlijk dat die hoeveelheid slaap niet genoeg is.  In feite, is het nergens dichtbij genoeg.  Ik blijf bestaan op Redline energiedranken om me tot 11:30 bewust te houden, wat me ongelooflijk de hele tijd misselijk makend maakt.  De donderdag, de dag van mijn partner weg, in plaats van het houden met mijn gebruikelijke plannen van de Donderdag ik was sloeg zo dat ik enkel in bed bepaal toen ik huis kreeg en sliep. 

Vermeldde ik ik opnieuw uit Lyrica ben en de verzekering heeft besloten dat zij niet het gaan behandelen?  Omdat het geen „noodzaak“ is, zodat zal ik het niet waarschijnlijk meer nemen.  Het is veel te duur zonder verzekering.  Ik haat verzekeringsmaatschappijen.

Het proberen is om op de jonge geitjes betrekking te hebben ook een reis, geweest.  Wanneer zij boos worden, geselen zij uit op manieren geen die ik heb berekend hoe te te behandelen.  Zij zeggen dingen die zij niet en hevig betekenen reageren (rakend elkaar, enz.).  Soms weet ik enkel het niet hoe te te antwoorden.  Ik weet het een om met dingen heeft te doen die zij van anderen hebben waargenomen, maar het is soms enkel hard zo.  Ik moet, voor die van u zeggen die jonge geitjes hebben, heb ik een veel grotere bewondering.  Het fokken van jonge geitjes is geen gemakkelijke prestatie.

De hoop iedereen heeft de grote zomer.

Soms is de schoonheid moeilijk te vinden. Ik kijk rond en weet dat er mooie dingen rond me, zijn weet dat de zon door de dakramen werkelijk magisch is, dat de manier de zonnebloemen uit die oude ceramische waterkruik van mijn mamma leunen kostbaar is, dat het warme gezoem van verkeer buiten de mijn bouw troostend is, en al deze en meer zijn mooi. Maar ben I ervarend de schoonheid? Nr, niet werkelijk. Kan ik het met de oog zien binnenkant die kent de schoonheid van elk van leven en daarvoor verplaatst naar scheuren wanneer het aan dergelijke hoogten zoals het volkomen-gemaakte bed, de scherpe fonkeling in het oog stijgt van wat slechts een minnaar, of het snoepje kan zijn equipoise van duidelijke glasschepen die in een venster worden gestapeld? Bijna. 

vier dagen ben ik bijna geïmmobiliseerdt met pijn - fysieke, onverminderde, openlijk structurele pijn. Ik kan nauwelijks zitten en leggen van vlakte is ook niet geen picknick, maar is minste van de kwade posities. Ik denk over schoonheid in pijn en ben hard-pressed om het te vinden. Intellectueel, weet ik dat er te vinden schoonheid is. Ik ken het. Natuurlijk zijn er. Misschien is het de schoonheid van langzaam gedwongen. Misschien de schoonheid van het leunen op anderen. De schoonheid van tijd alleen met mijn mening zou kunnen zijn. Dit zijn goede ideeën, maar niet mijn ervaring. Het oog is betrokken. Het is betrokken met zorg voor de toekomst, „wat als dit veel langer duurt? “, met berouw voor het verleden, „wat als ik niet zo hard in fysieke therapie EN mijn fiets bereden om had geduwd zo veel te werken? “, en een dichtbijgelegen-onvermogen om in het heden te zijn, „het kwetst enkel teveel om hier op dit ogenblik te zijn.“ Ik denk die werkelijk zeer belangrijk ben, dat de schoonheid werkelijk slechts echt in het heden kan worden gevonden. Een onvermogen hier te zijn maakt zeker mijn schoonheid-vinder zwak in het gunstigste geval. 

Ik begon dit blog zodat ik een weinig extra licht aan de wereld op mijn kleine manier kon aanbieden, en zodat ik in het draaien van mijn hart naar magisch van dagelijks en de mening worden geduwd, de schoonheid van het allen. Gisteren, zelfs probeerde ik niet. Geen ingang. Geen licht. Een enkel nevel van pijnstillers en verdriet. Vandaag, heb ik wat moed zich gevonden te bewegen en te kijken, om hier te zijn, om te zeggen „wanneer“ genoeg van het verbergen is. Ik zou zeker willen zeggen „wanneer“ aan de pijn, maar dat om voorbij mijn controle schijnt te zijn. En zo het enige ding kan ik zeggen „wanneer“ aan mijn eigen afkeer, mijn eigen zorg-warting, mijn eigen gebrek aan aanwezigheid is. Het zeggen „wanneer“ het mooiste ding is dat ik, vandaag heb gehad in de kleine bedragen kan verzamelen ik.

Ik voel gushy vanavond: Het is gewshy niet eigenlijk gushy. Maar misschien zullen zij omhoog het zijn het zelfde ding beëindigen. Jax en ik keerde enkel uit van een aardig diner terug. Het eten uit is net zoals Russisch roulette toe te schrijven aan mijn pancreatitis. Als zij over „geen boter“ toen logen zal ik omhoog volkomen beëindigen.

Ik berekende waarom de vriend van mijn meisje me zo veel verstoorde. BTW - aangezien hij naar clownschool ging ik hem „clownjongen“ roep. Het is een grappige aan de gang zijnde grap in mijn familie „oh, u zag clownjongen?“ Of mijn papa zal vragen of zag ik „kloonjongen“ (krijg het - het spel op woorden?). Ik ben zeker dat de clownjongen aardig is - maar hij zegt altijd het verkeerde ding aan me. Zo jammerde ik over zijn commentaar „u niet zult sterven aan dit, zult u sterven aan iets anders“, gezegd aangezien ik in pijn afpaste die op meds wacht te werken en een weerzinwekkende alvleesklier- aanval heeft. Ik probeerde niet om omhoog in het ziekenhuis te beëindigen toen ik het zei.

De mening u ik ook van Ra limping en echt ik dit wenste werd toegestaan om te doden. Goed maakte het me woedend omdat door te zeggen „u niet zult sterven aan dit…“ gemaakt duidelijk het dacht hij ik overdramatic was. Het ontkende mijn gehele weerzinwekkende ervaring. Zou u de jongen van de plaatsenclown willen uitwisselen? Hij kent niet de helft van het leven met Ra of CP.

Ik beteken, en ik zal hier grafisch zijn, kan ik niet zelfs meer masturberen aangezien mijn Ra zo slecht is. Zeker kon ik een vibrator gebruiken maar het enkel is niet het zelfde!!!!

Ik veronderstel ik niet zo gushy voel aangezien ik dacht ik was. De pijn en de verveling van het limping hebben aan me gekregen. Pijn zo die gemakkelijk door woede wordt vervangen.

Maar Jax en ik heb een mooie nacht uit gehad en hij neemt een weinig leuk dut terwijl ik dit op mijn telefoon typ. Jax zou in de caregiverszaal van bekendheid moeten zijn. De „behandelde krankzinnige meisje-5 gouden medaillesheer!“.

Sashaxoxo van de liefde

De neuro-Fascial verwerking of NFP zijn een oefening die wij vaak of overzicht aan het eind van elke zitting van PT hebben gegeven. Het is een zeer eenvoudige minieme techniek 15-20 die diepgaande gevolgen voor het lichaam kan hebben.
Het impliceert het plaatsen van de handen op twee specifieke punten op het lichaam. Één hand gewoonlijk, maar niet altijd, is op het gebied van verwonding of belang. De andere hand gaat op verschillende „procesvlekken“ - het hart voor omloop, ureters voor drainage (giftigheid en het zwellen). Veel deze „vlekken“ correleren met Oostelijke geneeskunde.
Maar hoe het werkt? Wij weten niet helemaal het. Het is interessant, echter, dat de veelvoudige studies dat te vroeg geboren babys aantonen die gehouden aanwinst meer gewicht zijn en beter gezondheid-wijs in vergelijking met aangepaste zuigelingen die niet zijn. Gelijkaardig aan NFP, één gedachte is dat het plaatsen van uw handen op uw lichaam de voorlichting van uw lichaam aan het gebied krijgt en uit die manier helpt. Het grappige ding is, werkt het. Ik heb prachtige dingen met deze techniek zien gebeuren. Herinner me, vergt het slechts 15 minuten van uw tijd en uw eigen lichte aanraking. De lijn van de bodem, het kan niet kwetsen.

Huldeblijken over NFP: Centrum van IMT
Aloha,
De Haak van Kanoe, DPT